กีฬาเซปักตะกร้อในประเทศไทย

การละเล่นของไทย

“ตะกร้อ” เป็น การละเล่นของไทย มาแม้กระนั้นโบราณ แต่ว่าไม่มีหลักฐานแน่ๆว่ามีมาตั้งแต่ยุคใด แต่ว่าคาดว่าประมาณตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งประเทศอื่นที่ใกล้เคียงก็มีการเล่นตะกร้อ คนเล่นไม่จำกัดปริมาณ เล่นเป็นกลุ่มหรือเดี่ยวก็ได้ ตามลานที่กว้างพอควร ตะกร้อที่ใช้เดิมใช่หวายถักเป็นลูกตะกร้อ ปัจจุบันนี้ นิยมใช้ “ลูกตะกร้อพลาสติก” (Plastic whisk)

“การเตะตะกร้อ” เป็นการเล่นที่ผู้เล่นได้ออก กำลังกายได้ทุกสัดส่วน ฝึกฝนความรวดเร็ว การสังเกต เฉลียวฉลาด ทำให้มีบุคลิกดี มีความสง่างาม แล้วก็การเล่นตะกร้อถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของไทยอีกอย่างหนึ่ง

ในสมัยก่อนนั้นเมืองไทยเรามีข้อบังคับและก็กรรมวิธีลงทัณฑ์ผู้ที่กระทำความผิด โดยการนำเอานักโทษใส่ลงไปในสิ่งกลมๆที่สานด้วยหวายให้ช้างเตะ แม้กระนั้นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมความเป็นมาของตะกร้อได้ดีหมายถึงในพระราชนิพนธ์เรื่องอิเหนาของรัชกาลที่ 2 ในเรื่องมีบางในเวลาที่เอ๋ยถึงการเล่นตะกร้อ รวมทั้งที่ระเบียงโบสถ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ซึ่งเขียนอยู่ในเรื่องรามเกียรติ์ แล้วก็มีภาพการเล่นตะกร้อแสดงไว้ให้คนรุ่นหลังรุ่นลูกได้รับทราบ

โดยภูมิศาสตร์ของประเทศไทยเองก็ช่วยเหลือเกื้อหนุนให้เราได้รู้เรื่องราวของตะกร้อ เป็นประเทศของเราอุดมไปด้วยไผ่ หวายคนประเทศไทยนิยมนำเอาหวายมาสานเป็นสิ่งของเครื่องใช้อยู่แล้ว รวมทั้งการละเล่นพื้นเมืองด้วย ทั้งชนิดของกีฬาตะกร้อในประเทศไทยก็ยังมีหลายจำพวก เป็นต้นว่า ตะกร้อวง ,ตะกร้อลอดห่วง ,ตะกร้อชิงธงและก็การแสดงตะกร้อพลิกแพลงต่างๆอีกด้วยซึ่งการเล่นตะกร้อของประเทศอื่นๆนั้นมีการเล่นไม่หลายแบบ แตกต่างกันออกไปหลายวิธีเป็นต้นว่าของไทยเรา การเล่นตะกร้อมีพัฒนาการอย่างสม่ำเสมอมาตามลำดับอีกทั้งด้านแบบอย่างและก็วัตถุดิบสำหรับเพื่อการทำมาจากสมัยแรกเป็นผ้า , หนังสัตว์ , หวาย , จนกระทั่งจำพวกสังเคราะห์

ความหมาย คำว่าตะกร้อ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถานที่ พุทธศักราช 2525 ได้ให้ความหมายเอาไว้ว่า ” ลูกกลมสานด้วยหวายเป็นตา สำหรับเตะ “

Author: Brenda

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *